اگر چه میبری ز دل
تمامی شکیب را
شکیب و ناشکیبها
چه سودبی نصیب را
تمام شعرمن تویی،
غزل،قصیده، مثنوی
چه خوب میپراکنی
همیشه بوی سیب را
ز من عبور میکنی و
زود دور میشوی
بیا از آن فرازها
مرور کن نشیب را...
---------------------------------------
"چرا زیباترین شکیب؟"
نام زینـــب،همواره برایم عزیز، صمیمی و دوست داشتنی است.مثل درختی که می توان در سایه اش آرمید، چشمه ای درخشنده که می توان از زلالش جرعه ای نوشید و صخره ای بلند که در هر مصیبتی می توان به او تکیه داد و غم ِ دل با او گفت...
و زینب، بنده ی شایسته ی خداست و بندگی را در میدان های مختلف نشان داده است!
و این زینب است که فرمان "فاصبر صبراً جمیلا" را لبیک می گوید و در سخت ترین مصیبت ها، می گوید:"ما رایت الّا جمیلا..."
او که حقیقتاً، "زیباترین شــــکیـب" ِ تاریخ بشریت نام دارد و از همین روست، عشق و علاقه ی من به این "زیباترین شـــــکیب"ِ تاریخ!
"ویرایش شده در بیست و دوم اردیبهشت 1387 سالروز ولادت حضرت زینب کبری (س)"
------------------------------------
اگر کمی شکیبا باشید نوای وبلاگ را هم خواهید شنید!
یا الله
شروع کردم به نوشتن!دیدم چقدر حرف دارم! از کجا شروع کنم؟ از کدومش بنویسم؟
از پر فضیلت ترین شب سال که معلوم نیست درست و حسابی درکش کنم؟ از دلهره ی نامعلومی که تو این شبها دارم؟ از خجلت؟از استغفار؟ از حواشی ِ شب های قدر؟!! از ضربت خوردن مولا؟ از شهادت مولا؟ از درس ها و عبرت ها؟ از الگوگیری ها؟ از نهج البلاغه ی مهجور؟ از ماه رمضونی که رو به اتمامه؟ از حرف های دیگه ای که توی دلم گیر کرده؟
می خوام بی خیال بقیه بشم و فقط از شب قدر بنویسم!! ولی نه! انگار نمی تونم ! آخه حاج محمود کریمی داره ازمولا علی (علیه السلام) می خونه!نمی تونم از مولا ننویسم! اول از مولا...اما چی بگم؟!!!!!
مولا جان سلام!
باز دلم هوای تو را کرده است! خوشا به حال تو و یارانت که زیبا زندگی کردن را تجربه کردید و پر کشیدن را کبوترانه به ما نشان دادید. تو رفتی و ما را با یک دنیا غم، تنها گذاشتی...
سالهاست که کوچه های جهان، بوی آشنای تو را از یاد برده است.
مولا جان! کجایی؟
تا بر سرمان دست مهربانی بکشی.ای پدر کودکان گریه و گرسنگی!
برخیز و بر سر ما نیز دست نوازش بکش که سینه هامان از گریه های بی امان ، به تنگ آمده است .
اکنون در همسایگی پروردگارت عشق را زندگی می کنی و ما اسیر زنجیرهای خاکیم...
چقدر دلم گرفته است...
مولا غمت را چگونه بر خویش تسلیت گوییم که پر غصه تر از دل خویش سراغ نداریم...
حضرت موسی علیه السلام در شب قدر به خداوند عرضه داشت:
"خدایا!
می خواهم به تو نزدیک شوم.
فرمود:قرب من برای کسی است که شب قدر بیدار باشد.
گفت:خدایا! رحمتت را می خواهم
فرمود:رحمتم از آن کسی است که در شب قدر به مسکینان رحم کند.
گفت:خدایا! جواز گذشتن از پل صراط را می خواهم
فرمود:آن از آن کسی است که در شب قدر صدقه ای بدهد.
گفت: خدایا! از درختان و میوه های بهشتی می خواهم!
فرمود: آنها برای کسی است که در شب قدر مرا به پاکی یاد کند.
گفت: خدایا! رهایی از آتش جهنم را می خواهم.
فرمود:آن برای کسی است که از گناهانش در شب قدر استغفار کند.
گفت:خدایا! خشنودی تو را می خواهم.
فرمود:خشنودی من از آن کسی است که در شب قدر دو رکعت نماز بخواند
* * * * *
همچنین از پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله وسلم سوال شد: اگر شب قدر را درک کردیم از خدا چه بخواهیم؟
فرمود: عافیت را!
الهی !
من آمده ام تا تسبیح توبه و پشیمانی را دانه دانه شمارش کنم...
ای تنها امیدم!
آمده ام تا سکوت شرمساری ام را با زمزمه "الغوث الغوث" بشکنم و فریاد نیاز سر دهم.
آمده ام تا به چهارده نور پاک قسمت دهم و با ذکر "بک یا الله" امیدهایم را به اجابت برسانم.
آمده ام تا در نورانیت این شب،تولد دوباره یابم.
آمده ام...
مرا بپذیر ای بهترین ...
لبیکم را پاسخ گو و بخشش گناهانم را بدرقه ی راهم کن ای غفار الذنوب...
پــــــــ .ن!
۱- التماس دعا
۲- التماس دعا
۳-التماس دعا
۴-...
۵-...
.
.
.
