از اوایل محرم خیلی حرف برای گفتن داشتم اما عوامل مختلف دست به دست داد و هر بار این آپ کردن ِ وبلاگ عقب افتاد!من از روی وبلاگم هم شرمندم!!

اخلاق حسینی...رفتار حسینی....زندگی حسینی

چرا خاطره ی بد؟!؟

مجلس امام حسین

کودک:مامان،من خسته شدم!
مادر:-نگاه-
کودک کمی وول می خورد و باز بر می گردد سراغ مامان!
مادر:بشین دیگه!
کودک ورجه وورجه می کند و  کمی به سخنران نگاه می کند و یکی از کلمه هایی که سخنران گفته است را از مادر می پرسد!
کودک:مامانی، عطش یعنی چه؟
مادربا کلافگی!!: یعنی تشنگی!
کودک:مامان چرا باید بیایم روضه؟من خسته شدم! مامان من حوصله م سر رفته
مامان پاشو بریم!
مادر:اَه! ببین چقدر نِق می زنی! اینقدر حرف نزن! دوباره اومدیم روضه و تو شروع کردی؟ساکت باش دیگه!
کودک با حالت ِ ناراحتی:خب تو محلم نمی گذاری!جوابمو نمیدی!
مادر:-نگاه ِ بد!!-
کودک هی نق نق میکند و حوصله اش سر رفته است! مادر هم بد تر از او!!کم مانده بود او را بزند!!!
نهایتا کودک با مادر قهر می کند و ساکت می شود!!

چرا در ذهن کودکان، خاطره ی بد از روضه و مجالس امام حسین باقی بگذاریم؟؟؟

من خیلی امام حسین رو دوست دارم

 مامان ِ شمیم اینطوری تعریف می کرد:
دهه ی اول محرم ، تلویزیون در حالیکه صحنه هایی از کربلا نشون میداد و روضه ی جانسوزی پخش می شد!
شمیم:بابا دوباره می خوای گریه کنی؟
بابا:بغضش رو فرو میده و میگه نه عزیزم!
شمیم سراغ مامان میره و سوالاتش رو شروع میکنه!
مامان امام حسین کیه؟-
_امام حسین یه آدم ِ خوب بوده که آدم بدا کشتنش ، شهیدش کردن
یه دختر کوچولو داشته اسمش رقیه بوده! یه علی اصغر داشته...
-رقیه مثل من بوده؟
_آره عزیزم! مثل تو! اندازه ی تو بوده!
-علی اصغر چِقدی بوده؟
علی اصغر خیلی کوچولو بوده! شیش ماهش بوده_
یه تیر بهش زدن خورد به گلوش و شهید شد!
شمیم با ناراحتی نگاه می کرد! ونتونست سوال ِ بعدیش رو بپرسه!
معلوم بود حجم زیادی از سوالات توی ذهنش هست! اما نمی تونست تفکیک کنه ! ناراحت شده بود!
ساعاتی بعد:
کجا میریم؟-
میریم روضه!_
روضه چیه؟-
_یه جاییه که از امام حسین گفته میشه !از امام حسین، از یاراش ...!
_همون که شهیدش کردن؟
_آره عزیزم!
شمیم منتظر بود ادامه دهم! گفتم:
_یه داداش داشته که اسمش ابالفضل بوده
با ناامیدی گفت: اونم شهیدش کردن؟
_اون رو هم شهید کردن...
-آدم بدا چرا کشتنش؟
_رفته بوده برا علی اصغر کوچولو و بچه ها آب بیاره
-همون علی اصغر کوچولو که گلوش اوخ شد؟
_آره عزیزم!
-مامان توی روضه چیکار می کنیم؟
_باید صحبت هارو گوش کنیم، برای امام حسین گریه کنیم..!
-چرا گریه کنیم؟
_آخه هر کی برا امام حسین گریه کنه خدا خیلی دوستش داره!
-مامان تو هم گریه میکنی؟
_آره عزیز دلم
-چطوری؟
_اینطوری ...!اَ اَ اَ ...D:
_امام حسین خیلی بچه ها را دوست داره
رفت توی حس و گفت :
من خیلی امام حسین رو دوست دارم

  چقدر خوبه با زبان ِ خوش و کودکانه، وقایع کربلا و امام حسین و یارانش رو برای کودکان جا بیندازیم!

پ.ن:

_ادامه ی حرف هام رو در پست بعدی میزنم!

_به دنبال ِ دعوت ِ شوق پرواز ِ عزیزم که همون موقع نتونستم دعوتش رو اجابت کنم از حضرت ابالفضل هم خواهم نوشت... ;)

_التماس دعا