اگر چه میبری ز دل
تمامی شکیب را
شکیب و ناشکیبها
چه سودبی نصیب را
تمام شعرمن تویی،
غزل،قصیده، مثنوی
چه خوب میپراکنی
همیشه بوی سیب را
ز من عبور میکنی و
زود دور میشوی
بیا از آن فرازها
مرور کن نشیب را...
---------------------------------------
"چرا زیباترین شکیب؟"
نام زینـــب،همواره برایم عزیز، صمیمی و دوست داشتنی است.مثل درختی که می توان در سایه اش آرمید، چشمه ای درخشنده که می توان از زلالش جرعه ای نوشید و صخره ای بلند که در هر مصیبتی می توان به او تکیه داد و غم ِ دل با او گفت...
و زینب، بنده ی شایسته ی خداست و بندگی را در میدان های مختلف نشان داده است!
و این زینب است که فرمان "فاصبر صبراً جمیلا" را لبیک می گوید و در سخت ترین مصیبت ها، می گوید:"ما رایت الّا جمیلا..."
او که حقیقتاً، "زیباترین شــــکیـب" ِ تاریخ بشریت نام دارد و از همین روست، عشق و علاقه ی من به این "زیباترین شـــــکیب"ِ تاریخ!
"ویرایش شده در بیست و دوم اردیبهشت 1387 سالروز ولادت حضرت زینب کبری (س)"
------------------------------------
اگر کمی شکیبا باشید نوای وبلاگ را هم خواهید شنید!
بسم رب المهدی (عج)
دلم می خواست روزی روی بادبادکم بنویسم : مهدی جان! دوستتان دارم بیشتر از هر کس
!
آن وقت نخ بادبادکم را دور قرص خورشید گره بزنم تا هر کجا که خورشید می رود بادبادکم را همراه خود ببرد تا همه مردم دنیا بدانند من چقدر شما را دوستت دارم
.دلم می خواست شبی ماه را از آسمان به اتاقم بیاورم . چیزی را روی آن بنویسم
.
دوباره آن را به جای خود باز گردانم تا وقتی ماهیها قصه گم شدن و پیدا شدن چراغ آسمان ها را برای صدف ها می گویند به آن ها خبر دهند ماه در حالی پیدا شد که روی آن نوشته شده بود : مهدی جان ! دوستتان دارم بیشتر از هر کس
!
دلم می خواست روزی سر بر زمین بگذارم و آهسته از رازم با او سخن بگویم تا آن که از چشمه اشک های زمین جویباری روان گردد و هر گاه که شما از کنار آن می گذرید داستان مرا از عطر بنفشه های خودرو بشوید
.دلم می خواست حرف هایم را بر روی بال های رنگین پروانه ها بنویسم تا وقتی گرد شما پرواز می کنند شما را از آن با خبر سازند...
مهدی جان دوستتان دارم...
